ADIOS CHAMPIONS LEAGUE?
Ή αλλιώς το ερώτημα θα μπορούσε να είναι ,πως να πάρουμε με ένα καθαρό 3-0 τους Ισπανούς μέσα στο ΟΑΚΑ. Στην ουσία στον επαναληπτικό θα πάμε να κλέψουμε την πρόκριση απο την Μάλαγα και αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές οι πιθανότητες είναι λιγότερες του 20%.
Σήμερα περιμέναμε να δούμε αυτό το ευρωπαϊκό πρόσωπο της ομάδας ,αλλά αντί για αυτό είδαμε την γνωστή μας άμυνα και έναν Παναθηναϊκό λίγο ποιοτικά για μια τέτοια πρόκριση. Μπορεί κάποιος να μου πει "μα ρε μάγκα κάναμε 3-4 κλασικές ευκαιρίες για γκολ. Πόσες να κάνουμε μέσα σε μια Ισπανική έδρα;" ,αλλά η απάντηση μου έρχεται στο ότι το πρώτο μας σουτ (νορμάλ σουτ) το κάναμε στο δεύτερο ημίχρονο και με τις αντίπαλες τελικές προσπάθειες να ανέρχονται στο τέλος του ματς ,κατά πολύ λιγότερες απο των Ισπανών. Συγκεκριμένα 22 αυτοί και μόλις 5 εμείς!
Ίσως η Μάδεργουελ μας έκανε πιο
αισιόδοξους και απαιτητικούς απο όσο θα έπρεπε ,ίσως και η διαφορά δυναμικότητας με την Μάλαγα να μην είναι τόσο μεγάλη όσο είδαμε σήμερα. Πάντως είναι σίγουρα καλύτεροι απο εμάς και δεν τίθεται θέμα ατυχίας και χαμένης ευκαιρίας να φύγουμε με ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Γιατί όπως εμείς χάσαμε τις κλασικές ευκαιρίες ,έτσι τις χάνανε και οι άλλοι μέχρι να χαλαρώσουν στα μισά του δευτέρου ημιχρόνου. Ούτε και οι ευκαιρίες που απολέσαμε ήταν θέμα ατυχίας. Και αυτή του Τοτσέ και εκείνη του Μαυρία ήταν θέμα ικανότητας. Σε βγάζει ο άλλος φάτσα με το τέρμα μόνο σου. Ε εκεί ή το καρφώνεις και γράφει ή όχι. Απλά πράγματα.
Μακάρι να βγω ψεύτης ,αλλά και φέτος έχω την αίσθηση πως θα μαρτυρίσουμε με τα μπακ μας. Ακραία και κεντρικά. Σήμερα πήραμε μια γεύση και στα γκολ που φάγαμε και σε κάθε κατεβασιά των Ισπανών προς την περιοχή μας. Και θα μπορούσα να αρχίσω να λέω για τον Βύντρα ,που ανάθεμα κι αν υπάρχει νορμάλ λόγος που είναι βασικότατος κάθε χρόνο στην ομάδα ,αλλά δεν θα το κάνω καθώς και έχω βαρεθεί αλλά και δεν είναι μόνος του το πρόβλημα. Το πρώτο γκολ το φάγαμε επειδή δεν βρέθηκε κάποιος στην άμυνα να σηκωθεί να πάρει μια κεφαλιά και ύστερα να μαρκάρει έναν αντίπαλο που έκοβε βόλτες μπροστά απο το τέρμα και το δεύτερο επειδή έκαναν γιο-γιο τον Λουκά και η υπόλοιπη άμυνα κοιτούσε χωρίς να μαρκάρει τους υπόλοιπους.
Όαση για ακόμη ένα ματς ο Σισόκο που ήταν ο μόνος που αποτελούσε κάποια πηγή κινδύνου για τους αντιπάλους ,που έκανε καμιά ντρίπλα και που μοίρασε και δύο έτοιμα γκολ. Απο τους υπόλοιπους δεν μου έκανε κανείς εντύπωση. Ο Μαυρίας που έτρεξε και τα περισσότερα χιλιόμετρα (11 και κάτι αν δεν κάνω λάθος) στο γήπεδο ,φιλότιμος αλλά λίγος. Ο Φορναρόλι μου άρεσε ,αλλά έχουμε παιχνίδια να τον δούμε. Ο Τοτσέ δεν υπάρχει λόγος να προτιμάται απο τον Πετρόπουλο κι ας είναι και ο άλλος μια απο τα ίδια.
Με άλλα λόγια η ομάδα αν και μου έδινε την αίσθηση ότι μπορούσε να κλέψει ένα καλύτερο αποτέλεσμα με κάποια ενέργεια του Σισόκο ,εν τέλει κατέληγε σε ψευδαίσθηση. Η πρόκριση είναι δύσκολη αρκετά πλέον και δε νομίζω ότι στο ΟΑΚΑ η ομάδα θα αντέξει να κρατήσει το 0 στην άμυνα. Μακάρι ,αλλά μάγκες δεν το κόβω. Κάποτε είχαμε γυρίσει πρόκριση με την Βίσλα απο 3-1 ,αλλά η Μάλαγα νομίζω πως είναι καλύτερη ομάδα απο τους τότε Πολωνούς.
Και για να μην χαλιόμαστε ,ο εφικτός στόχος της ομάδας ήταν το Europa League. Απλά έτσι όπως ήρθε η πρόκριση με την Μάδεργουελ και η κλήρωση με την Μάλαγα που δεν αποτελούσε φόβητρο ,σου μένει μια δικαιολογημένη γεύση πικρίας. Αλλά πρέπει να αντιλαμβανόμαστε και τις δυνατότητες που έχει η ομάδα αυτή. Ούτε ο Χριστοδουλόπουλος είναι Λέτο ,ούτε ο Βιτόλο Ζιλμπέρτο Σίλβα ,ούτε ο Τοτσέ Σισέ.
Τώρα το πρόγραμμα έχει Λιβαδειά και μακάρι η ομάδα να πάρει το διπλό και να πιάσει μια καλή και πειστική απόδοση.
Τα στατιστικά του αγώνα δείτε τα ,εδώ.