Η δημιουργία ενός νέου ηγέτη στον ίδιο τόπο "εγκλήματος"

Η δημιουργία ενός μεγάλου ηγέτη δίπλα σε έναν μεγάλο μαέστρο...

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2004 και ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τον Ολυμπιακό σε νοκ άουτ αγώνα για την φάση των 16 του Κυπέλλου Ελλάδος. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς βρίσκεται στην αρχή του χτισίματος μιας νέας ομάδας που θα κυριαρχήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη και η οποία θα βασίζεται στο ομαδικό πνεύμα και όχι στην προσωπικότητα του ενός. Οι μεταγραφές που γίνονται το καλοκαίρι του 2004 βασίζοναι σε αυτό το σκεπτικό και ο κόουτς ψάχνει αυτούς που θα ξεχωρίσουν και θα πορευτούν μαζί του στα μονοπάτια της δόξας για τα επόμενα χρόνια. Μέσα σε αυτές γίνεται και η πιο πετυχημένη μεταγραφή της νεότερης ιστορίας του μπασκετικού τμήματος. Αυτή του MVP του προηγούμενου πρωταθλήματος, του 24χρονου Δημήτρη Διαμαντίδη.


Εκείνο το απόγευμα ο 3D φοράει για πρώτη φορά την φανέλα με το τριφύλλι και καλείται να αποδείξει γιατί είναι τόσο ξεχωριστός, όσο τον χαρακτηρίζουν εκείνη την επόχη οι γνώστες του αθλήματος. Παίρνει το βάπτισμα στο κατάλληλο γήπεδο αντιμετωπίζοντας τον κατάλληλο αντίπαλο. Ξεκινώντας στην αρχική πεντάδα, ο Μητσάρας σημείωσε 14 πόντους παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του ματς και όντας ένας από τους κορυφαίους του γηπέδου έδωσε την νίκη-πρόκριση στην ομάδα μας, δείχνοντας περισσότερο ώριμος από όσο θα περίμενε κανείς.

Η φανέλα τελικά δεν έπεσε βαριά στον Διαμαντίδη και κατάφερε να γευτεί αμέτρητες χαρές, ελάχιστες λύπες και πολλές στιγμές...ζωής. Συγκεκριμένα το ...μονοπάτι της δόξας περιλάμβανε 8 πρωταθλήματα, 7 κύπελλα και 3 ευρωλίγκες. Και σε όλα "φορούσε" πάντα την στολή του ηγέτη.

Σχεδόν μια δεκαετία μετά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τα παιχνίδια του χρόνου και τις αναπόφευκτα "πρόστυχες" σκέψεις που μας αναγκάζει να κάνουμε....

Ο Δημήτρης Διαμαντίδης αποτελεί ακόμη τον αναμφισβήτητο ηγέτη της ομάδας, όμως 9 χρόνια μετά ο Παναθηναϊκός ψάχνει και την συνέχεια του Μήτσου. Η ομάδα τα τελευταία χρόνια στάθηκε πολύ τυχερή αφού η διαδοχή της σημαίας -Αλβέρτης- έγινε με πολύ πετυχημένο τρόπο. Έτσι και τώρα, η αναζήτηση του μελλοντικού ηγέτη που θα μάθει δίπλα στον Διαμαντίδη και θα πάρει αργότερα την μπαγκέτα για να διευθύνει την ορχήστρα, είναι άκρως επίκαιρη. Και μοιραία αυτές οι σκέψεις οδηγούν προς το πρόσωπο του Νίκου Παππά που θα κάνει το ντεμπούτο του με την πράσινη φανέλα στο Σ.Ε.Φ, ερχόμενος στον Παναθηναϊκό στην ίδια ηλικία που είχε έρθει ο Διαμαντίδης και με τον τίτλο του MVP του πρώτου γύρου του περυσινού πρωταθλήματος να τον συνοδεύει.

Αν σήμερα θα έχουμε την δημιουργία ενός νέου ηγέτη στον ίδιο τόπο "εγκλήματος" όπως συνέβη πριν 9 χρόνια κανείς δεν το ξέρει. Όμως ποιος μπορεί να απαρνηθεί αυτές τις σκέψεις;


ΥΣ: Θυμηθείτε ξανά εκείνο το ματς όπου κερδίσαμε τον Ολυμπιακό με 45-57